Μεταξύ του 16ου και 17ου αιώνα, ξαναχτίστηκαν μέσα στα τείχη μερικά κτίρια που είχαν καταστραφεί από οβίδες πυροβολικού με εντολή του ενετού διοικητή της ενετικής φρουράς Andrea Gritti, τον Απρίλιο του 1528. Η Δομινικανή εκκλησία της Santa Maria della Nova του 13ου αιώνα καταστράφηκε ολοσχερώς. Η μεγαλειώδης πρόσοψη του Δομινικανού ναού παρουσιάζει εκλεπτυσμένα γλυπτά και πολύτιμες γλυπτές εικόνες ανάμεσα σε παραστάδες και πλαίσια. Ο ρόδακας ξεχωρίζει για τη γλυπτική του που θυμίζει ρομανικό ρυθμό. Στο τύμπανο δεσπόζει το γλυπτικό σύνολο της Παναγίας στο θρόνο με το Θείο Βρέφος που αποδίδεται στον Stefano da Putignano και προέρχεται από το προηγούμενο κτίριο. Το μάτι τρέχει κατά μήκος του κάθετου άξονα όπου τα γλυπτικά σύνολα των Παθών του Χριστού και της Ανάστασης ολοκληρώνουν το Χριστολογικό θέμα . Πάνω από τον ρόδακα  ξεχωρίζει η φιγούρα του San Domenico που ευλογεί, ενώ στις πλευρές της πρόσοψης βρίσκονται τα αγάλματα των Θεολογικών Αρετών της Δύναμης και της Εγκράτειας. Η διάταξη και η διακόσμηση του εσωτερικού χώρου δείχνουν ξεκάθαρα την επιρροή του πολιτισμού του Salento στα τέλη του ΄16ου αιώνα. Τα πλαϊνά παρεκκλήσια χτίστηκαν με έντολή αριστοκρατικών οικογενειών μεταξύ του 16ου και 17ου αιώνα. Ο πολύτιμος πίνακας που απεικονίζει το μαρτύριο του Αποστόλου Πέτρου ανατέθηκε στον Giovanni Bellini από έναν δικαστή της πόλης για τη εκκλησία Santa Maria della Nova. Το έργο εκτίθεται σήμερα στην Επαρχιακή Πινακοθήκη του Μπάρι. Ένα ακόμα σημαντικό έργο που κάποτε βρισκόταν στην εκκλησία – σήμερα βρίσκεται στο μουσείο Επισκοπής – είναι το Θαύμα του Soriano από τον Iacopo Palma il Giovane, το οποίο υπογραμμίζει την επιρροή της Eνετίας και των Ενετών στην ανατολική πόλη (του Μονόπολι). Στο παρεκκλήσι του Ροδαρίου του Mauro Manieri βρίσκεται η Παναγία του Ποδαρίου μεταξύ San Domenico και Santa Caterina del Cennatiempo. Οι βωμοί από πολύχρωμα μάρμαρα της Νάπολης προσφέρουν μια ευχάριστη “νότα” από τον δέκατο όγδοο αιών

Σχετικά περιεχόμενα